Fransız bilimkurgu üstadı Marc Caro’nun sinemaya verdiği ara bu hafta son buluyor. Yıllar önce yönetmen ortağı Jean-Pierre Jeunet’yle çektikleri “Şarküteri” ve “Kayıp Çocuklar Kenti”yle iki kült modern klasiğe imza atmışlar ve ardından yollarını ayırmışlardı. Jeunet, Hollywood’da sıkıntılı bir “Yaratık 4” deneyimi yaşadı, ardından da dünyada geniş kitlelerce kucaklanan “Amelie” ve “Kayıp Nişanlı” gibi iki ‘naif’ filme imza attı.

Caro’yaysa derin bir sessizlik hakimdi. Nihayet, o sükunet bozuldu ve Caro 13 yıllık koca molanın ardından “Dante 01” gibi, tam da kendisinden beklenecek kasvette bir bilimkurguyla geri döndü.

Film, adını öyküdeki uzay gemisine borçlu. Dante 01, akıl hastalarının kapatıldığı bir uzay gemisinin adı. Yoğun bir psikiyatristik tedaviden geçirilen hastaların arasına yeni eklenen Saint Georges (Lambert Wilson), bu ‘hastane’ye uyum sağlamakta zorlanmaktadır. Gemiye yeni atanan doktor Elisa’nın gelişiyle geminin huzuru iyiden iyiye kaçar. Ne Elisa’nın yeni tedavi yöntemleri öteki doktorlarınkilerle uyuşur, ne de Saint Georges’un ketum hezeyanları öteki hastalarca hoşgörüyle karşılanır. Dante 01, kısa sürede her haliyle cehennemî bir kaosa gebedir. Yine de, olup bitenden kafanız çorbaya dönmezse, geminin adının her şeye cuk oturduğunu düşünebilirsiniz. Ve elbette, sinema tarihinde sahibine göre kişneyen tek uzay gemisi Dante 01 değil.

ATILGAN / FİLM: Uzay Yolu (Star Trek)

1960’ların efsane dizisinde Atılgan olarak Türkçeleştirdiğimiz Enterprise (yalın bir şekilde ‘yatırım’ veya ‘girişim’ de diyebilirmişiz ama kesinlikle ‘atılgan’dan daha iyi olmazmış), adından da anlayabileceğiniz üzere Kaptan Kirk, Mr. Spock ve diğer galaktik meslektaşlarının başına uzun yıllar çatı olmuş, onları evrenin dört bir yanında Jüpiter senin, Samanyolu benim dolaştırmış, gerçekten çilekeş bir uzay gemisiydi. Yıllar içerisinde ekibin ismi de, cismi de pek çok değişikliğe uğradıysa da, Atılgan’ın ne adında ne de gözüpekliğinde bir değişiklik hasıl oldu.

NOSTROMO / FİLM: Yaratık (Alien)

Sinema tarihinin en korkutucu canlısına ev sahipliği yapmak Nostromo’ya kısmetmiş. Ripley ve arkadaşlarının talihsiz bir kaza sonucu gemiye davet ettikleri, insanın iliğini kurutan bu yaratık, hepimize Nostromo’yu dar etmişti. Nasıl etmesin? O, Ripley dahil yedi kişilik mürettebata kök söktüredursun, Nostromo’nun ana bilgisayarı Anne (evet evet, bildiğimiz ‘anne’) çaresizce olan biteni seyrediyor olmalıydı. Adıyla ülkemizde bir bilimkurgu dergisi de çıkarılan Nostromo, kuşkusuz sinema tarihinin en efsanevi uzay gemilerinden. Yönetmen Ridley Scott, Weyland Yutani Şirketi’nin malı olan Nostromo’nun ismini Joseph Conrad’ın aynı adlı romanından almış. Conrad söz konusu romanında Güney Amerika’daki gümüş madenlerinde dönen dolapları ele alır.

VALLEY FORGE / FİLM: Silent Running

1972 tarihli olmasına rağmen şaşırtıcı biçimde çağının epeyce ilerisinde olan (film sanki bizim yakın geleceğimizi anlatıyor) bu ekolojik bilimkurguda ise Valley Forge gemisi insanlığın son umududur bir bakıma. Neden? Çünkü yeryüzünde çoktan tükenmiş bitki türlerinden arta kalan tek tük örneği, bir sera içerisinde bu uzay gemisine yükleyen ademoğlu Freeman Lowell derin uzayda yol almaktadır. Bahçesine gözü gibi bakan adama, bir anda tüm bitkileri yok etmesi emri verilince şoke olur ve emri yerine getirmek için canını dişine takan gemideki robotlara karşı aslanlar gibi savaşır. Valley Forge gemisi ise muhtemelen Amerikan Bağımsızlık Savaşı esnasında 1778’de George Washington’ın birliklerinin kazandığı mütevazı bir zaferden sonra çekilip dinlendikleri kışlık karargâhtan alıyordu adını.

EVENT HORIZON / FİLM: Ufuk Faciası (Event Horizon)

1997 tarihli bu nadide bilimkurgu/gerilim kırması izleyiciyi tuhaf muammaların ortasına bırakıveren, kasvetli bir filmdi. Yıl 2047’dir. Girdiği karadelikte kaybolan bir uzay gemisine ulaşmaya çalışan arama/kurtarma gemisi Event Horizon da mürettebatının gözünün yaşına bakmayan uzay araçlarındandı. Event Horizon (’olay ufku’ diye çevrilebilir) Einstein’ın ‘uzayzaman’ın sınırlarına gönderme yaptığı bir kavram. Geminin misyonunu düşününce enikonu bir anlam kazanıyor.

ICARUS 2 / FİLM: Gün Işığı (Sunshine)

Bugüne kadar sinemada başımıza gelmedik şey kalmadı derken, nihayet bu da oldu: Günümüzden 50 yıl kadar sonrasında Güneş’imiz bizi terk edecek, yavaş yavaş sönecektir. Dünyalılar olarak onu harlamak bizim yegâne çıkış yolumuzdur. Önce Icarus 1 gemisi yollanır, ancak misyonunu tamamlayamadan kaybolur. Bunun üzerine hem öncülünü bulmak hem de görevi tamamlamak için bir grup astronot, Icarus 2’yle yeniden Güneş’e yollanır. Bir yandan özel kalkanı sayesinde Güneş’e yaklaşsa da cehennem ateşinden etkilenmez, diğer yandan bu özel yıldızı harlamak için avucunda kim bilir kaç atom bombasının gücüne denk dev bir bomba saklıdır. Görevi tamamlamalarına ramak kala Icarus 1’le karşılaşırlar.

Filmin isminin kökeni ise çocuk oyuncağı; mitolojide Dedalus’un oğlu. Balmumundan yaptığı kanatlarla Güneş’in büyülü ışınlarına doğru pupa yelken kanat çırpan, fakat yaklaştıkça kanatları eriyen ve nihayet düşen Ikarus.

Bu haber 194 defa okunmuştur.